Een volkstuin zonder waterleiding en zonder riool roept al snel de toiletvraag op: een emmer stinkt en een chemisch toilet is zwaar om te legen. Hieronder leest u hoe u een waterloos urinoir in het tuinhuisje van een Franse volkstuin – daar jardins familiaux genoemd – monteert, en wat u vooraf moet nagaan.
Het kader: de wet van 1976 en het tuinreglement
Franse volkstuinen vallen onder wet nr. 76-1022 van 10 november 1976 over de aanleg en bescherming van familietuinen (loi relative à la création et à la protection des jardins familiaux), waarvan de bepalingen later in het Franse landbouwwetboek zijn opgenomen. Het uitgangspunt: percelen die particulieren bewerken voor eigen gebruik en dat van hun gezin, zonder commercieel doel.
De praktische details – grootte van het tuinhuisje, toiletten, opvang van regenwater – staan in het reglement van de vereniging of gemeente die het complex beheert, en in het lokale bestemmingsplan. Lees dat reglement dus goed door.
Veel volkstuinverenigingen zijn aangesloten bij de FNJFC (Fédération nationale des jardins familiaux et collectifs, de nationale volkstuinfederatie), opvolger van de liga die abbé Lemire in 1896 oprichtte.
Wat de regels zeggen over droogtoiletten
Voor gebouwen zonder aansluiting op het openbare riool is het ministerieel besluit (arrêté) van 7 september 2009 over de technische eisen voor individuele afvalwaterzuivering het referentiekader. Artikel 17 staat droogtoiletten toe, op voorwaarde dat ze geen overlast voor de buren veroorzaken, geen vloeistof buiten het perceel lozen en geen oppervlakte- of grondwater vervuilen. Wordt urine apart opgevangen, dan moet die volgens hetzelfde artikel worden afgevoerd naar een zuiveringssysteem voor huishoudelijk afvalwater, en moeten de bijproducten na compostering op het perceel worden gebruikt. Het Franse ministerie voor Ecologische Transitie bevestigde die voorwaarden in een antwoord dat op 4 maart 2025 in het Journal officiel verscheen.
Of dit besluit ook geldt voor een tuinhuisje zonder rioolaansluiting, kan de gemeentelijke dienst voor individuele afvalwaterzuivering (SPANC) u vertellen; het tuinreglement geldt daarnaast. Vraag het bestuur van de vereniging wat is toegestaan en, bij twijfel, de SPANC.
Waarom een urinoir naast het droogtoilet
Scheidingstoiletten, zoals die van Separett of Trelino, leiden urine en ontlasting naar twee aparte reservoirs; urine apart houden helpt geur te beperken. De wandurinoirs Standard en Standard Plus vullen ze aan voor mannen die staand plassen: de urine loopt rechtstreeks in een aparte jerrycan, zonder via het toilet te gaan.
De montage
U hebt nodig: het Pi-Pi-urinoir, bevestigingsmateriaal, een jerrycan van 10–20 liter en een slang die op de getrapte uitloop Ø24/32/40 mm past. Geen loodgieter, geen wateraansluiting: het urinoir zelf zit doorgaans in 5–7 minuten aan de wand, met bevestigingsmateriaal dat bij de wand van het tuinhuisje past. Het model Standard Plus heeft bovendien bovenop een aansluiting van 70 mm voor ventilatie.
Wat te doen met de opgevangen urine
De jerrycan wordt afgesloten en geleegd zoals het reglement en de SPANC dat toestaan; waar en hoe, vertelt het bestuur u. Artikel 17 geeft het algemene kader: geen lozing buiten het perceel, geen vervuiling van water, geen overlast voor de buren. Giet de inhoud dus niet in een sloot, beek of vijver.
Winter in een onverwarmd tuinhuisje
Een tuinhuisje is meestal onverwarmd, en vorst komt in een groot deel van Frankrijk voor. Het LLDPE van Pi-Pi blijft soepel tot −40 °C, terwijl polypropyleen-homopolymeer rond 0 °C bros wordt. Leeg vóór de eerste nachtvorst de slang en de jerrycan: vloeistof die bevriest, kan het reservoir doen barsten. Het urinoir zelf kan aan de wand blijven.
Conclusie
Op een perceel zonder riool lost een waterloos urinoir de vraag van het staand plassen op zonder enig loodgieterswerk, zolang u het reglement volgt en niets buiten het perceel loost. De urinoirs Standard en Standard Plus worden in 7–9 dagen in Frankrijk geleverd.
