Seyyar tuvalet kiralama filosu için pisuar alırken ilk bakılan rakam satın alma fiyatıdır. Ancak bu, toplam sahip olma maliyetinin (TCO, Total Cost of Ownership) yalnızca görünen kısmıdır. Yıllar içinde buna değişimler, servis ekibinin saha ziyaretleri, işçilik, yoğun sezonda kullanılamayan kabinler ve depodaki yedek stok eklenir. Yüz veya daha fazla kabini olan bir şirkette bu kalemler, iki ürün arasındaki fiyat farkını aşabilir. Aşağıda bu kalemleri kendi rakamlarınızla toplamanın bir yolu var.
Kiralık bir pisuarın maliyeti nelerden oluşur
Tam tabloyu altı kalem verir: satın alma fiyatı; yoğun kiralama kullanımında pisuarın ne sıklıkla değiştirilmesi gerektiği; yedek pisuarın kendi fiyatı; servis ekibinin şantiyeye veya etkinlik alanına gidişi; teknisyenin harcadığı süre; sezonda bir kabin devre dışı kaldığında kaybedilen kira geliri. Yedinci, daha küçük bir kalem ise depodaki yedek stoktur. Yalnızca fiyata göre karşılaştırmak, sahip olma maliyeti gerçekten düşük olsun ya da olmasın, sonucu en ucuz seçeneğe doğru kaydırır.
Nasıl hesaplanır: tek formül
Hesap, planlanan süre H (yıl veya sezon olarak) boyunca konum başına (bir kabindeki bir pisuar) yapılır:
TCO = P + R × (P + V + L + D)
- P – bir pisuarın satın alma fiyatı.
- R – H süresince konum başına beklenen değişim sayısı. Bunu servis kayıtlarınızdan alın: geçen yıl değiştirilen pisuar sayısını kurulu pisuar sayısına bölün ve H ile çarpın.
- V – servis ziyaretinin değişime düşen payı. Değişim zaten planlanmış bir tur sırasında yapılıyorsa V sıfıra yakındır.
- L – işçilik: değişim başına saat çarpı saatlik ücret.
- D – değişim sezona denk gelirse kaybedilen kira geliri; sezon dışında yapılırsa sıfır.
Sonucu filodaki konum sayısıyla çarpın. Parantez içindeki C = P + V + L + D, bir değişimin maliyetidir. Daha pahalı bir seçenek, ancak fiyat farkının C’ye bölümünden daha fazla değişim tasarrufu sağlarsa kendini amorti eder.
Çözümlü örnek
Aşağıdaki rakamlar hesabı göstermek için uydurulmuştur ve her para birimi için geçerlidir. Pi-Pi dahil hiçbir malzemenin veya ürünün fiyatı ya da arıza oranı değildir.
A seçeneği P = 20, B seçeneği P = 30. Servis ziyareti payı V = 40, işçilik L = 0,5 sa × 40 = 20, değişim başına ortalama kira kaybı D = 40. Böylece bir değişim A için C = 120, B için C = 130 tutar.
- Kayıtlarınıza göre A, beş yılda konum başına 0,5 kez, B ise 0,2 kez değiştirilmiş. A için TCO = 20 + 0,5 × 120 = 80. B için TCO = 30 + 0,2 × 130 = 56. 100 konumda: 8000’e karşı 5600.
- Kayıtlarınıza göre değişim oranı ikisinde de aynı, R = 0,3. A için TCO = 20 + 0,3 × 120 = 56. B için TCO = 30 + 0,3 × 130 = 69. Daha ucuz seçenek kazanır.
- Başa baş noktası. 10’luk fiyat farkı, yaklaşık 125’lik değişim maliyetine bölündüğünde yaklaşık 0,08 eder. B seçeneği, ancak bu süre içinde 100 konum başına en az 8 civarında değişimden tasarruf sağlarsa kendini amorti eder.
Çıkarılacak ders, pahalı seçeneğin her zaman daha iyi olduğu değildir. Sonucu R belirler ve R sizin kendi filonuzdan gelir.
PP ve LLDPE: malzeme formülde neyi değiştirir
Kiralık pisuarlar şantiyeden şantiyeye, etkinlikten etkinliğe taşınır, kışın açık alanda depolanır ve yükleme sırasında darbe alır. Bu koşullarda malzemenin iki özelliği R’yi etkiler.
Soğuk. Dolgusuz PP homopolimerin camsı geçiş sıcaklığı 0 °C civarındadır; bu noktanın yakınında ve altında darbe dayanımı belirgin şekilde düşer: ılık bir parçanın kaldırdığı bir darbe, soğuk bir parçayı çatlatabilir. Darbe dayanımı artırılmış PP kopolimerleri soğukta çok daha fazla tokluk korur, bu yüzden ‘PP’ tek bir malzeme değildir. Önemli olan, tedarikçinizin teknik veri sayfasındaki malzeme sınıfıdır.
Güneş. Polipropilen, kimyasal olarak UV kaynaklı oksidasyona polietilenden daha yatkındır. Ancak bitmiş bir parçada UV stabilizatörleri ve pigmentler, ana polimer kadar belirleyicidir; parçanın neler içerdiğini tedarikçinize sorun.
Pi-Pi Standard ve Standard Plus pisuarları, −40 °C’ye kadar esnek ve darbeye dayanıklı kalan LLDPE’den rotasyonel kalıplama ile üretilir. Bunun filonuzda R’yi değiştirip değiştirmeyeceği ve ne ölçüde değiştireceği, taşıma sıklığına, depolama koşullarına ve sahaların iklimine bağlıdır. Bu yüzden hesap herhangi bir broşüre değil, servis kayıtlarınıza dayanmalıdır.
Yoğun sezonda kabin duruşu
Sezon açılmadan önce, martta yapılan bir değişim olağan bakımdır. Aynı değişim temmuzda, festival ve inşaat sezonunun ortasında yapılırsa, filonun doluluk oranına bağlı olarak o kabinin kira günlerine mal olabilir. Formüldeki D budur; servis kayıtlarında yalnızca kaç değişim yapıldığını değil, ne zaman yapıldığını da not etmenin nedeni de budur.
Yedek stok
Bir kiralama şirketi depoda yedek pisuar tutar. R ne kadar düşükse bu stok o kadar yavaş tükenir ve rafta o kadar az para bağlı kalır. Nadiren en büyük kalemdir, ancak büyük bir filoda hesaba eklemeye değer.
Hacim ve proje fiyatları
Kiralama filoları için Pi-Pi, talep üzerine hacim ve proje fiyatları sunar – B2B ve kamu sektörü koşullarına göz atın. Teklif edilen fiyatı formüle P olarak girin; karşılaştırma gerçek rakamlarla yapılır.
En ucuz seçenek ne zaman mantıklıdır
Pisuarın bir iki sezon sonra hurdaya ayrıldığı kısa, tek seferlik projelerde H kısadır ve R sıfıra yakın kalır. Formül TCO ≈ P’ye indirgenir ve kararı satın alma fiyatı verir. Bu tür bir kullanım için Pi-Pi, ihtiyacınızdan fazlasıdır.
Sonuç
Birden fazla sezon çalışan bir filoda sahip olma maliyetindeki farkı R, yani değişim sayısı, ve her değişimin maliyeti belirler: pisuar, servis ziyareti, işçilik ve kaybedilen kira. P, V, L ve D’yi kendi ücretlerinizle belirleyin, R’yi servis kayıtlarınızdan alın ve karşılaştırın. Büyük bir siparişten önce malzemeyi kendi koşullarınızda denemek için Pi-Pi numunesi sipariş edin: toptan siparişlerde numune maliyeti ticari tekliften düşülür.
